Voor het eerst in langere tijd heb ik me laten verlokken mee te gaan naar een netwerkbijeenkomst.  Geen gewone, nee, eentje voor spirituele ondernemers. Nu hoor ik je denken, wat zijn dat dan en wat betekent het dan om spiritueel te zijn en te ondernemen? Tja, goede vraag en om mee te mogen doen, moest ik eerst een profiel invullen waaruit zou blijken op welke manier ik mijn spiritualiteit beleef.

Gedurende de middag, die ook een thema had, met bijbehorende (uiteraard spirituele) trainer/inleider, ontvouwde zich een bizar scenario, waarin de trainer niet alleen haar spirituele dogma’s aan ons opdrong, maar ons ook voortdurend spiegelde daarin en iedere reactie of uiting die niet in haar straatje paste, afdeed als weerstand, waar naar gekeken diende te worden.  Een ontluisterende middag, met als hoogtepunt een ongelukje van 1 van de deelnemers die met haar hoofd tegen de muur liep, wat natuurlijk DE aanleiding was ons ook hierin te spiegelen, in plaats van gewoon even te ZIJN met deze vervelende en pijnlijke wending.

Het is niet meer “goed” gekomen na het incident vrees ik. Het leukste moment kwam toen we eindelijk van haar (lees: van haar conceptuele beleving van spiritualiteit) verlost waren en een borrel mochten drinken.

Op weg naar huis viel het begrip “spiritueel materialisme” me te binnen.  Chögyam Trungpa Rinpoche (1939-1987) zegt er dit over; “Bij het bewandelen van het spirituele pad is zelfbedrog een voortdurend probleem. Ego probeert altijd spiritualiteit te vergaren. Dat is net zoiets als je eigen begrafenis willen bijwonen. Afhankelijk van de intensiteit van onze wilskracht, zouden we naar binnen gericht kunnen raken op een manier die té serieus, té star en té rigide is. Zo’n manier leidt niet tot openheid en energie of tot humor. Ze is te zwaarwichtig en zou gemakkelijk dogmatisch kunnen worden. Dat wil zeggen dat degenen die zich inlaten met dit soort oefeningen denken dat ze zichzelf moeten disciplineren. Ze denken dat ze heel serieus en ernstig moeten zijn. Het maakt dat we gaan denken in termen van wedijver – hoe meer we onze geest gevangen kunnen houden, des te succesvoller zijn we – en dat is een nogal dogmatische, autoritaire benadering. Deze manier van denken die altijd op de toekomst gericht is, is typisch voor het ego: ‘Ik zou die en die resultaten willen zien. Ik heb een ideale theorie of droom die ik in de praktijk zou willen brengen.’ We hebben de neiging om in de toekomst te leven, waarbij onze kijk op het leven gekleurd is doordat we verwachten een ideaal doel te kunnen verwezenlijken. Door deze verwachting missen we de precisie, openheid en intelligentie van het heden. We worden geboeid, verblind en overweldigd door ons eigen geïdealiseerde doel.”

Precies dit is wat er die middag gebeurde.  En was ik bij een bijeenkomst van ondernemers die vooral spiritueel willen zijn en zich dit ten doel stellen. Ha ha, wat een grap! Ik lach natuurlijk ook om mijzelf, dat begrijpen jullie natuurlijk wel. Niet voor niets heet mijn eerste bedrijf Inspirimens, waarin het begrip spirit ingesloten is.  Ook ik ben een spirituele zoeker.  De meest effectieve manier om verlichting te vermijden is door er naar op zoek te gaan. Want wat de zoeker werkelijk zoekt,  ligt niet in de toekomst of in het verleden maar in dit moment. Het is het leven zelf, alle facetten ervan. En dat leven is waar de zoeker, het zoeken en de illusie van afgescheiden zijn uit voortkomen, van gemaakt zijn. 24 uur per dag staat het op haar deur te kloppen maar de zoeker is nooit thuis om open te doen. De zoeker is op pad gegaan om dat te vinden wat haar nooit heeft verlaten.

Gelukkig stelt Rinpoche niet alleen het fenomeen vast, maar komt hij ook met de oplossing:
” Since all things are naked, clear and free from obscurations, there is nothing to attain or realise. The everyday practice is simply to develop a complete acceptance and openness to all situations and emotions. And to all people — experiencing everything totally without reservations and blockages, so that one never withdraws or centralises into oneself.”

Met dank aan mijn Friese roots, die mij de nuchterheid geven de balans te vinden tussen spiritueel zoeken en gewoon aards te “zijn”. Houden jullie me alsjeblieft scherp, wanneer ik teveel dreig op te stijgen?